شهرستان بابلسر با وسعت حدود ۷/۳۴۵ كيلومتر مربع معادل ۴/۱ درصد مساحت استان را به خود اختصاص داده است . اين شهرستان در قسمت مركزي استان قرار گرفته و از شمال به درياي خزر ، از جنوب به شهرستان بابل ، از شرق به شهرستان جويبار و از غرب به شهرستان محمودآباد محدود شده است . اين شهرستان داراي ۴ مركز شهري ، ۴ بخش ، ۸ دهستان و ۹۳ آبادي داراي سكنه است .
اين شهرستان از جمله مناطق استان مازندران است كه فاقد مناطق مرتفع كوهپايه و كوهستاني است و تمام وسعت آن به صورت اراضي جلگه اي و دشتي نمايان است . رودخانه هاي سجاد رود ، بابلرود و كلارود كه در شهرستان بابل جاري است در نزديكي پل محمدحسن خان بابل به هم پيوسته و همراه با رود تلار در شهرستان بابلسر به درياي خزر ميريزد .

 

نام قديمي بابلسر ((مشهدسر)) است كه بنا به اعتقاد قدما انتخاب اين نام بدان جهت است كه سر امامزاده ابراهيم (عليه السلام) ، برادر حضرت امام رضا (عليه السلام) در آنجا مدفون شده است . به واسطه آثار قديمي موجود مي توان به قدمت تاريخي شهر پي برد ، بناي امامزاده ابراهيم (عليه السلام) با چارچوب منقوش مي باشد كه قديمي ترين آنها مربوط به ۸۴۱ هجري قمري است . در سال ۱۳۱۱ با شروع تحول در شئون مختلف كشور ، مشهدسر نيز به بابلسر تغيير نام يافت و به سرعت رو به آباداني نهاد و خيابان بندي، ساختمان سازي جديد و مدرن و ايجاد پل معلق فلزي و سد بندي دو طرف رودخانه بابلرود كه از وسط شهر ميگذرد، آسفالت خيابانها، ساختمان شهرداري و شهرباني، اداره پست و تلگراف و ساختمان هتل بزرگ (دانشگاه مازندران فعلي) و ... انجام گرفت.

جمعيت شهرستان بابلسر در سال ۱۳۷۵ حدود ۱۵۵۲۶۵ نفر بوده كه با توجه به برآورد اين رقم در سال ۱۳۸۹ به ۱۱۹۱۷۳ نفر رسيده است . . اين شهرستان يكي از شهرستانهاي شهيدپرور استان مازندران بوده كه با داشتن ۶۸۸ شهيد ، ۲۰۲۷ جانباز و ۱۲۱ آزاده نقش موثري در جنگ تحميلي داشته است . ملاجان منجم درسفرش به همراه شاه عباس اول در سال ۱۰۱۶ ه.ق به مازندران اينگونه مي گويد: (( كشتي ها از كوچك و بزرگ در ميان دريا و رودخانه بسيار بود و انتظار مي كشيدند ، عجب جايي منزه و باصفا و كنار دريا و چمن هاي سبز و ...)). ناصرالدين شاه در سفرنامه خود در سال ۱۲۴۹ ه.ش به مازندران مي گويد : (( در مشهدسر پل چوبي بسيار طويلي برروي بابلرود بسته اند كه وي نيز روي آن گذشته است و از كاروانسرايي سخن مي گويد كه به دستور وي آنجا ساخته بودند و مي گويد كه بعضي از تجار روس در كاروانسرا منزل دارند كه با ساري و بارفروش و شاهرود تجارت ميكنند. ))
شهرستان بابلسر در مدار معتدل گرم قرار گرفته و روش ضريب اعتدال اين شهرستان بسيار معتدل است كه داراي بادهاي محلي به نامهاي دشت وا ، گله وا ، خزري ، بادسام ، كوسري وا، دشت واستريك ، گله واستريك ، جعفر قاسمي و يا استرآبادي وا ، صورت وز و آفتاب شو مي باشد . اين شهرستان داراي ۳ بخش مركزي(به مركزيت شهربابسر) ، بهنمير(به مركزيت شهربهنمير) و رودبست (به مركزيت هادي شهر) مي باشد .
شهرستان بابلسر در حاشيه بزرگترين درياچه جهان و سواحل زيبا قرار دارد كه يكي از مهمترين مناطق توريستي و مهمانپذير كشور مي باشد. اين شهرستان به علت قرار گرفتن در مسير شاهراه شرق به غرب استان مازندران، با وجود پلاژهاي متعدد در نوار ساحلي و اماكن اختصاصي مختلف از جمله اقامتگاههاي سازماني مانند متل بانك كشاورزي، رفاه، مسكن، ملي، ويلاهاي درياكنار، خزرشهر، درياسر و همچنين رودخانه بابلرود از مركز شهر بر جلوه و زيبايي آن افزود و اين شهر را در يك موقعيت ممتاز توريستي قرار داده است.
همچنين عده اي بر اين عقيده اند كه قديميترين نام، مشهد سبز بوده است. يعني مشهدي كه سبز است. واژه مشهد بخاطر سر امام رضا (ع) و شهر مشهد كنوني و واژه سبز به علت سر سبزي خرمي و زيبايي منطقه بوده و به مرور زمان به مشهدسر تغيير نام يافت .
امكانات اين شهر تا اتمام دوره قاجاريه توسعه چنداني نداشت، بطوريكه يك خيابان اصلي، دو باب حمام، يك مدرسه بنام احمديه (دبستان نرجس فعلي) و تاسيسات اوليه شيلات و گمرك و چند باب مغازه بيش نبود.